WPKC

Ook het houden en fokken van sierduiven behoort tot de kleindierensport.
In Nederland zijn er zo'n 250 sierduivenrassen erkend.
Wereldwijd bestaan er ruim 500.

Sierduiven worden gefokt om hun schooonheid en op de show beoordeeld.

Rasgroepen.
Duivenrassen komen in een groot arsenaal van types, kleuren en tekeningspatronen voor.
Op grond van hun verscheidenheid in uiterlijke kenmerken worden de sierduiven onderscheiden in Kipduiven, Kroppers, Kleurduiven, Meeuwduiven, Vormduiven, Structuurduiven, Trommelduiven, Tuimelaars, Hoogvliegers en Wratduiven.

Iedere groep heeft zijn eigen aard en voorkomen.
Er wordt geselecteerd op vorm, kleur of een andere veerstructuur.
Tegenwoordig is er voor de wens van elk mens een duivenras is gefokt.

Puur duiven fokken voor vliegprestaties in combinatie met fokken volgens het uiterlijk van de tentoonstellingsrasstandaard is af te raden.
In de praktijk blijkt dit niet mogelijk.
Bij de vliegduivensport denkt men aan hoogvlieg-, snelvlieg-, lokvlucht-, speelvlucht-, stijlvlucht-, tuimel-, langduur- roller-, vliegkist- enz. vliegduiven.

Geschiedenis.
De rotsduif is de voorvader van de sierduif die we nu in de uiteenlopende rassen in haast alle landen kennen.
Toch duurde het nog eeuwen voordat uit deze mengvormen duiven voortkwamen die er hetzelfde uit gingen zien.
Uit opgravingen en geschriften van kunstobjecten komen geregeld afbeeldingen naar voren, die er nog haast hetzelfde uitzien als honderden jaren geleden en die gelijkenis vertonen met de nu bestaande rassen.
Ook komen er nog steeds rassen bij, terwijl er ook verdwijnen omdat er geen belangstelling voor is of omdat de erfelijke eigenschappen ervan door niemand bewaard worden.

Toen Marco Polo in de 13e eeuw Peking bezocht, berichtte hij dat naar alle delen van het Chinese Rijk duiven uitvlogen als koeriers.